Μια δοκιμασμένη τακτική, ιδιαίτερα δημοφιλής στην τάξη των αστέρων της πολιτικής. Όντες ανίκανοι - ή απρόθυμοι - να λύσουν τα σοβαρά προβλήματα, καταπιάνονται με τα εύκολα. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να δημιουργούν οι ίδιοι εύκολα προβλήματα, για να έρθουν μετά να τα λύσουν, εύκολα πάντα, επιδεικνύοντας τις δήθεν πολιτικές τους αρετές και ικανότητες.
Όταν γνωρίζεις τον τρόπο που σκέφτονται και τις μεθόδους που χρησιμοποιούν, είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις τις κινήσεις τους, ακόμα και να τις προβλέψεις. Το δυστύχημα σε μια "δημοκρατία" είναι ότι είσαι καταδικασμένος να τους ανέχεσαι, για τον απλούστατο λόγο ότι εσύ τους επέλεξες για να σου "λύσουν" τα προβλήματα. Ξεχνώντας πάντα - ή αρνούμενος να δεχτείς - ότι δεν καίγονται για να λύσουν τα προβλήματά σου, τα δικά τους θέλουν να λύσουν. Όποια κι αν είναι αυτά, οικονομικά ή ψυχολογικά. Συνήθως και τα δύο.
