Ποιος είσαι;

Ο καθένας έχει μια άποψη για το ποιος είσαι. Τελικά ποιος είσαι; Πρέπει να υπολογίσουμε την μέση τιμή; Κι αν δεν σε ξέρει κανένας, τότε ποιος είσαι; Κι εσύ ποιος νομίζεις ότι είσαι; Και πόσο μετράει η δική σου άποψη για σένα; Και πόσο σημαντικά μπορεί να 'ναι όλα αυτά; Και για ποιους; Κι όταν εσύ θα εγκαταλείψεις τα εγκόσμια και θα μείνουν πίσω εκείνοι που σε γνώριζαν, ποιος θα λένε ότι ήσουν; Και τι σε νοιάζει εσένα τι νομίζουν οι άλλοι για σένα; Υποψήφιος είσαι; Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι παγίδα.

Ο εχθρός της αλήθειας

Αν μαζέψεις όλες τις "αλήθειες" σου και τις γράψεις σ' ένα τετράδιο, αυτό το τετράδιο περιέχει τη θεωρία σου για τη ζωή. Για να στέκει η θεωρία σου, οφείλει να είναι συνεπής. Δεν πρέπει δηλαδή να περιέχει αντιφάσεις.

Όταν ανακαλύπτεις μια καινούρια αλήθεια, είναι πολύ πιθανό να διαπιστώσεις ότι αυτή η αλήθεια δεν συμφωνεί με κάποια άλλη  - ή κάποιες άλλες - απ' τις "αλήθειες" σου στο τετράδιο. Θα πρέπει τότε να αναθεωρήσεις. Μπορείς να το κάνεις;

Δεν είναι εύκολη υπόθεση αυτή η αναθεώρηση. Για πολλούς, όπως είναι - για παράδειγμα - οι πολιτικοί, η αναθεώρηση αυτή είναι εντελώς αδύνατη. Γι' αυτό και η θεωρία τους είναι γεμάτη αντιφάσεις. Το ερώτημα είναι αν αντέχεις να υποστηρίζεις μια τέτοια θεωρία, γεμάτη με αντιφάσεις. Με άλλα λόγια, το ερώτημα είναι πόσο ηλίθιος, πόσο μαλάκας ή πόσο λαμόγιο μπορείς να είσαι. Πολλοί τα καταφέρνουν και τα τρία, άλλοι δεν αντέχουν και αναθεωρούν. Αν είσαι "πετυχημένος", πιθανότατα ανήκεις στην πρώτη κατηγορία. Αν βρεις τον εαυτό σου στο περιθώριο, μάλλον αποτελείς μέλος της δεύτερης.

Η ώθηση που πέθανε

Δεν με γέννησε η μάνα μου, κύριε πολιτικάντη της πλάκας, για να έρθετε εσύ και οι όμοιοί σου να με κατατάξετε σε κάποια κατηγορία της επιλογής σας. Δεν ανήκω σε καμία κατηγορία, είμαι μια κατηγορία μόνος μου. Είμαι ελεύθερος άνθρωπος, δεν είμαι το σκυλάκι της συζύγου σας, ούτε το γατάκι της πεθεράς σας. Μπορώ να προσφέρω στην κοινωνία, αρκεί να το θέλει και να μάθει να με σέβεται. Αν εσάς σας βολεύει η κατηγοριοποίηση και το τσουβάλιασμα των ανθρώπων, είναι δικό σας το ψυχολογικό πρόβλημα, δεν είναι δικό μου. Δεν είμαι ούτε αριστερός, ούτε δεξιός, ούτε κεντρώος, ούτε σέντερ φορ, ούτε τερματοφύλακας, ούτε οποιαδήποτε άλλη μαλακία γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στο αρρωστημένο μυαλό σας. Είμαι εγώ. Ένας άνθρωπος. Τίποτε απ' όλα, κι όλα μαζί τα παραπάνω. Όπως κι όποτε μ' αρέσει. Κι αν δεν αρέσει σε σας, επισκεφτείτε τον κοντινότερο ψυχολόγο. Δεν θα βρει λύση, αλλά τουλάχιστο θα διαγνώσει επίσημα τη μαλακία που σας κατατρέχει.

Νομίζουν ότι σκέφτονται

Κύριε εθνοσωτήρα, όποιος κι αν είσαι, πρέπει να ξέρεις ότι η αναδιάταξη - το ανακάτεμα - των προκαταλήψεων δεν έχει θέση στον χώρο της σκέψης. Και γι' αυτό δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα. Αν δεν μάθεις να σκέφτεσαι, μάθε τουλάχιστο να φεύγεις. Και πάρε μαζί και τις προκαταλήψεις σου, άφησέ τες ν' ανακατεύονται κατά βούληση μέσα στο μυαλό σου και βγάλε όποια συμπεράσματα θέλεις. Και πες τα στη γυναίκα σου, κατά προτίμηση πριν απ' το sex. Γιατί μόνο τότε θα κάτσει - υποχρεωτικά - να σ' ακούσει, αν και δεν πρόκειται να καταλάβει.