Πού μέσα;

Παραπάνω αξίζεις ...

Κωλομνημόνια του κερατά!

Και πού να τα πάω;

Δοκίμασε ν' αλλάξεις πλευρό

Σερσέ λα Φαμ

Ένα πειραματάκι

Έκανε κι ένα καλό

Καμία έκπτωση στην ποιότητα

Ευτυχώς

Για τον ψηφοφόρο

Λάθος πράματα μετράτε

Όταν μετράς λάθος πράματα, όσο καλά κι αν τα μετρήσεις, τα συμπεράσματα που θα βγάλεις θα 'ναι λάθος. Βέβαια, για να μην τα λέμε λάθος, εκείνοι που μετράνε τα λάθος πράματα ξέρουν πολύ καλά γιατί τα μετράνε. Οι μαλάκες είμαστε εμείς που τους αφήνουμε να μετράνε λάθος πράματα και να βγάζουν λάθος συμπεράσματα. 

Τίποτε άλλο

Κι ο φτωχός, ένας πλούσιος χωρίς λεφτά. Έτσι, για να μη ξεχνιόμαστε. Και να μη ξεχνάμε. Κι όσα λεφτά κι αν δώσεις στον φτωχό, πλούσιο δεν τον κάνεις. Εκτός κι αν ήταν ήδη πλούσιος και τού έλειπαν μόνο τα λεφτά.

Ο χρόνος και το χρήμα

Πόσα έφερες σήμερα;

Η μόνη διαφορά

Πάντως θα γούσταρα μιζέρια με Johny Walker Blue Label κι αυγοτάραχο Μεσολογγίου. Αυτή τη μιζέρια θα την απολάμβανα χωρίς ενδοιασμούς. Όπως έλεγε κι ο άλλος, "φαίνεται ότι κατά βάθος είμαι πολύ ρηχός".

Μια θέση για παρκάρισμα

Οι εκλεκτοί της ζωής, η αφρόκρεμα της κοινωνίας, οι κάτοχοι του πλούτου, ζουν στον δικό τους κόσμο και δεν πρέπει να τους παρεξηγούμε για τον τρόπο με τον οποίο κοιτάνε και βλέπουν τους άλλους, εκείνους στους οποίους ο μεγαλοδύναμος δεν φαίνεται να χρωστάει και πολλά. Αλλά κι αν χρωστάει κάτι, δεν μπορεί να το δώσει διότι ξέμεινε από μετρητό - το μάζεψε όλο η αφρόκρεμα. Μπορεί να είναι παντοδύναμος, αλλά με τα λεφτά δεν τα πάει καλά. Δεν τη βρίσκει με το χρήμα ο δημιουργός, σε αντίθεση με τα επί γης δημιουργήματά του, που πουλάνε και την ψυχή τους για να τ' αποκτήσουν. Εκείνο που ανέκαθεν με μπέρδευε είναι το γνωστό "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση". Καθόλου κολακευτικό για τον δημιουργό, γι' αυτό και αποκλείω να το σκέφτηκε ο ίδιος.

Τι τους εμποδίζει

Αν δεν υπήρχε η θρησκεία, τότε ο φτωχός δεν θα είχε λόγους να μη σκοτώσει τον πλούσιο. Η θρησκεία λοιπόν λειτουργεί σαν ασπίδα για τον πλούσιο. Πρέπει - κατά συνέπεια - να υποθέσουμε ότι η θρησκεία είναι δημιούργημα του πλούσιου, για να τον προστατέψει απ' τον φτωχό. Ή μήπως είναι δημιούργημα του φτωχού, ώστε να χρησιμοποιηθεί σαν δικαιολογία για την αδυναμία ή την απροθυμία του να σκοτώσει τον πλούσιο; Κι αν δεν είναι δημιούργημα κανενός απ' τους δύο, τότε τίνος δημιούργημα είναι;

Πώς γκρεμίζονται;

Κάτι ήξερε. Από τότε. Αλλά το ήξερε κι ο Αριστοτέλης. Πολύ παλιότερα. Οι έξυπνοι άνθρωποι μαθαίνουν απ' την ιστορία τους. Εμείς οι Έλληνες φαίνεται ότι είμαστε ειδική περίπτωση έξυπνων ανθρώπων.

Η αξία του πλούτου

Δεν εννοεί βέβαια ότι όλοι οι πλούσιοι είναι κωλόπαιδα. Λέει απλά ότι ο πλούτος δεν θα έπρεπε να δίνεται σε όσους είναι κωλόπαιδα. Διότι ένα πλούσιο κωλόπαιδο έχει στα χέρια του μεγάλη δύναμη και είναι σε θέση να προκαλέσει μεγάλη καταστροφή. Και φροντίζει πάντα να το κάνει. Αποτελεί λοιπόν τον ιδανικό σύμμαχο και στρατιώτη του διαόλου. Πάρτε, για παράδειγμα, τους δανειστές της χώρας μας ή τους εγχώριους τραπεζίτες. Ή ακόμη κι εκείνους από τους αστέρες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας, που πλούτισαν κοροϊδεύοντας, κλέβοντας και καταστρέφοντας την κοινωνία. Υπάρχουν καλύτεροι σύμμαχοι για τον διάολο;

Πού είναι λοιπόν η παρέμβαση του μεγαλοδύναμου, για ν' απονεμηθεί δικαιοσύνη και ν' αποκατασταθεί η τάξη των αξιών; Δεν υφίσταται τέτοια παρέμβαση, ακριβώς επειδή ο πλούτος δεν συγκαταλέγεται στις αιώνιες αξίες. Κανένα πλούσιο κωλόπαιδο δεν παίρνει μαζί του τον πλούτο στον τάφο. Εδώ μένει ο πλούτος, μαζί με τον χαρακτηρισμό "κωλόπαιδο". Και ο μεν πλούτος περνάει σε άλλα χέρια, ο δε χαρακτηρισμός ζει για πάντα.