Δεν μπορώ να θυμηθώ

Είναι ένα απ' τα μεγάλα - ίσως το μεγαλύτερο - άλυτα προβλήματα, που βασανίζουν την ανθρωπότητα από αρχαιοτάτων χρόνων. Το δεύτερο μεγαλύτερο είναι τι να ψηφίσεις στις επόμενες εκλογές. Και το τρίτο μεγαλύτερο, ποιος θα 'ναι ο επόμενος που θα φύγει απ' το survivor.

Ευτυχία

Έφτασε τα εκατό ο George. Αν μη τι άλλο, η εμπειρία του πρέπει να θεωρηθεί σεβαστή. Το χιούμορ του, επίσης. Γι' αυτό κι έφτασε τα εκατό. Γέλα με τον εαυτό σου, μη στενοχωρείς κανέναν και μην αφήνεις κανέναν να σε στενοχωρήσει. Αυτό είναι το μυστικό, όχι για να ζήσεις πολύ, αλλά για να ζήσεις καλά.

Γελοία υπόθεση

Κατέρρευσε το ασφαλιστικό σύστημα στην ημέτερη επικράτεια. Μα πώς έγινε τέτοια στραβή; Περίεργα πράγματα. Εκείνα τα καθίκια οι Ευρωπαίοι φταίνε. Εμείς μια χαρούλα παίρναμε σύνταξη στα πενήντα και μετά τα ξύναμε για τριάντα χρόνια. Τι τα θέλαμε τα πάρε δώσε με τους εργασιομανείς; Γιατί πήγαμε και πιαστήκαμε μαλάκες, ο εξυπνότερος λαός του σύμπαντος κόσμου;

Θυμάμαι την εποχή

Έζησε 100 χρόνια ο George. Κι όταν ζεις 100 χρόνια, έχεις πολλά πράγματα να θυμάσαι και σε πολλές αλλαγές να προσαρμοστείς κατά τη διάρκεια της ζωής σου. Καθότι, σύμφωνα με τις αντιλήψεις μας περί εξέλιξης, δεν επιβιώνουν οι δυνατότεροι, ούτε οι εξυπνότεροι, αλλά εκείνοι που προσαρμόζονται εύκολα.

Πάρτε, για παράδειγμα, τους πολιτικούς. Δεν χρειάζονται βαθιές αναλύσεις. Δεν είναι κβαντομηχανική. Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε πριν προλάβει να κάνει τη δουλειά που έπρεπε να γίνει, οι σημερινοί αστεροειδείς ζουν και βασιλεύουν και κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά που πρέπει να κάνει ένας αστεροειδής. Καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους.

Το καλό κήρυγμα

Τα πολλά τα λόγια κουράζουν, τα λίγα δεν αρκούν για να καλύψουν το θέμα. Υπάρχει και η βέλτιστη λύση, κάπου ανάμεσα. Όταν μάλιστα είσαι δάσκαλος, πρέπει να ξέρεις πώς και πού να σταματήσεις. Δεν ωφελεί να πάρεις τον μαθητή απ' το χέρι και να τον πας μέχρι το τέλος του δρόμου. Τον δρόμο πρέπει να τον περπατήσει μόνος του, μόνο τότε θα τον μάθει. Δική σου δουλειά είναι να τον κάνεις να ενδιαφερθεί για το περπάτημα. Να το δει σαν προσωπική του υπόθεση.

Δεν υπάρχουν

Μεγάλο πρόβλημα όταν πιάνεις τα εκατό. Όχι στον αυτοκινητόδρομο, στη ζωή. Κι αναγκάζεσαι - όπως ο George - να βγαίνεις με νεαρές, με τις οποίες δεν έχεις και πολλά να πεις - αλλά μάλλον ούτε και να κάνεις. Μακριά από μένα τα εκατό. Θέλω τα κορίτσια της ηλικίας μου να με θάψουν - όσο θα μπορούμε ακόμα να βγαίνουμε, όχι ανάποδα.

100

Τα τέσσερα στάδια

Όταν φτάνει ο άνθρωπος στο τέταρτο στάδιο, φαντάζομαι ότι τα πράγματα ζορίζουν. Δεν ξέρω αν θα βρεθώ κάποτε στο τέταρτο στάδιο, εύχομαι όμως να μη προλάβω. Τι νόημα μπορεί να έχει η ζωή, όταν ξεχνάς να κατεβάσεις το φερμουάρ;

Βέβαια, ίσως μπορέσει η βιοτεχνολογία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τη χρήση κάποιων ειδικών αισθητήρων. Αλλά και πάλι, φαντάζομαι ότι τα "πειραγμένα" παντελόνια θα είναι πανάκριβα και απλησίαστα με τη σύνταξη ενός ανθρώπου, όπως την καταντήσανε.

Μία μόνο πρακτική λύση βλέπω. Να κυκλοφορείς ξεβράκωτος και να κάνεις συνέχεια βόλτες γύρω απ' τη βουλή των Ελλήνων. Για να πιάνει και το κατούρημα τόπο.