Έχει μεγάλο δρόμο η αγιοσύνη

Η φωνή του διαβόλου

Είναι κι αυτό ζήτημα πολιτικής. Η φωνή του Θεού συνδέεται με τα ''πρέπει'', εκείνη του διαβόλου με τα ''θέλω''. Η πρώτη οφείλει να είναι κάπως αυστηρή, η δεύτερη όλο γλύκες. Η πρώτη είναι για να σε επαναφέρει στην τάξη, η δεύτερη για να σε κάνει να ξεσαλώσεις.

Κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι έχουν την τάση να βάζουν τα ''θέλω'' τους πάνω απ' τα ''πρέπει''. Είναι ο εύκολος δρόμος. Θυμάσαι πόσο γλυκά χάιδευε τ' αυτιά σου εκείνη η φωνή που υπόσχονταν να σκίσει τα μνημόνια και να σε απαλλάξει απ' τα δύσκολα; Αυτό που ποτέ δεν θ' ακούσεις απ' τον διάβολο, όσο γλυκά κι αν σου μιλήσει, είναι η αλήθεια. Είναι θέμα πολιτικής.

Επινόηση του διαβόλου

Η επιφάνειες διαιρούν. Απομονώνουν. Όλες οι ανωμαλίες εμφανίζονται στις επιφάνειες διαχωρισμού. Τυχαίο; Να το 'χουν υπόψη οι ειδικοί. Το σύμπαν είναι προϊόν συνεργασίας. Δεν αρκεί ο καλός, χρειάζεται κι ο κακός μπάτσος για να λειτουργήσει το σύστημα.

Τα διαολοπούλια

Κοστίζει

Μόνο τη μία πλευρά

Είναι εύλογη η απορία. Γιατί δεν άφησαν ποτέ τον διάβολο να υπερασπιστεί τον εαυτό του; Τι φοβούνται; Ή μήπως δεν υπάρχει διάβολος; Μα είναι δυνατόν;

Τα παιδιά του Θεού και του Διαβόλου

Περίεργο δεν είναι; Πάρε έναν άνθρωπο που πεινάει. Παιδί του Θεού, πέραν πάσης αμφιβολίας. Ποιος θα τολμούσε να πει το αντίθετο; Πάρε τώρα τον ίδιο ακριβώς άνθρωπο, αφού κέρδισε το λαχείο ή πήγαν καλά οι δουλειές του και κατεβάζει αστακούς και καλαμάρια και δεν συμμαζεύεται. Ως εκ θαύματος, παιδί πλέον του Διαβόλου. Και πάλι να μην τολμάς να υποστηρίξεις το αντίθετο. Φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με κάποιο μασκοφόρο γονίδιο, κρυμμένο κάπου βαθιά μέσα στο ανθρώπινο DNA. Όλη η συμπάθεια για τους φτωχότερους από εμάς, όλη η αντιπάθεια για τους πλουσιότερους. Και πάντα εμείς το κέντρο του σύμπαντος, το σημείο αναφοράς και το απόλυτο μέτρο των πάντων. Κάτι δεν μου κάθεται καλά.