Το μοναδικό πρόβλημα

Δεν μας λείπουν τα μέσα επικοινωνίας, διαθέτουμε άφθονα. Αλλά δεν βρίσκεται εκεί το πρόβλημα. Μπορούμε να μιλάμε με τις ώρες, χρησιμοποιώντας πολλά και διάφορα μέσα και πολλά και όμορφα λόγια, κι αυτό να μας κάνει να πιστεύουμε ότι η επικοινωνία με τους δικούς μας ανθρώπους είναι άψογη. Για να μας διαψεύσει το αύριο. Διότι τα μέσα λειτούργησαν σωστά αλλά εμείς δεν καταλάβαμε ο ένας τον άλλον. Η αποτελεσματικότερη επικοινωνία είναι αυτή χωρίς πολλά λόγια. Ίσως ένα μόνο βλέμμα να φτάνει. Αρκεί να το γράψουμε σωστά και να θέλει κι ο άλλος να το διαβάσει.

Τι είναι δημοκρατία;

Τα λέει όλα ο Shaw. Αλλά - προς Θεού - δεν φταίμε εμείς. Οι άλλοι φταίνε. Πράγμα που πιστεύουν και οι άλλοι. Είναι λυμένο το ζήτημα, μην το ταλαιπωρούμε και στενοχωριόμαστε άνευ λόγου.

Η φήμη ενός γιατρού

Ένας ασφαλής, ξεκούραστος και - κατά κανόνα - επικερδής τρόπος για να γίνεις διάσημος είναι το να βρίσκεσαι συνέχεια δίπλα σε διάσημους. Όταν μάλιστα είσαι γιατρός των διάσημων, τα πλεονεκτήματα πολλαπλασιάζονται. Σε τελική ανάλυση, θα είσαι ο πρώτος άνθρωπος που - μπροστά στις κάμερες - θα ανακοινώσει την οριστική αναχώρησή τους απ' τα εγκόσμια.
Γι' αυτό και οι γιατροί ασχολούνται - κατά κανόνα πάντα -πολύ σοβαρά με τους διάσημους και λιγότερο σοβαρά με τους άλλους. Παίζεται η φήμη τους. Το trade mark του γιατρού. Δεν τους αδικώ γι' αυτό, άνθρωποι είναι. Με στενοχωρεί μόνο η προοπτική της βέβαιης θεώρησης του θανάτου μου ως ασήμαντου περιστατικού, επειδή δεν είμαι ένα απ' τα διάσημα λαμόγια της πολιτικής ή οποιασδήποτε άλλης βρόμικης και τρισάθλιας εγκόσμιας σκηνής. Δεν με αδικώ γι' αυτό, άνθρωπος είμαι.

Ας μη τους διακόπτουν

Μακριά από γουρούνια

Η συμμαχία και το παράθυρο

Ζόρικη συμμαχία ο γάμος. Πρέπει να δεις τι θα κάνεις με το γαμημένο το παράθυρο. Και δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση το παράθυρο. Αλλά πάντα υπάρχει τρόπος, αρκεί οι σύμμαχοι να 'ναι αποφασισμένοι να ζήσουν κάτω απ' την ίδια στέγη, πίσω απ' τα ίδια παράθυρα. Τότε θα βρουν τη λύση στο πρόβλημα με το παράθυρο. Σε τελική ανάλυση, ας τ' αφήσουν μισάνοιχτο. Ή μισόκλειστο.

Δούναι και λαβείν

Αν τους αφήσουμε να μας βασανίζουν σε τούτη τη ζωή, θα πάμε στον παράδεισο στην άλλη. Έχουμε δύο ζωές. Η πρώτη είναι για το σώμα - και σύντομη, η δεύτερη για την ψυχή - κι αιώνια. Θυσιάζουμε λοιπόν την πρώτη - τη σύντομη, για να πάει καλά η δεύτερη - η αιώνια. Επιλέγουμε την κόλαση στην πρώτη ζωή, για να μας παραχωρήσουν μια θέση στον παράδεισο στη δεύτερη.

Αλλά αφού είναι έτσι, γιατί δεν κάνουν το ίδιο κι εκείνοι που τα διακηρύττουν αυτά κατ' επάγγελμα; Δεν τους ενδιαφέρει η δεύτερη ζωή, που είναι κι αιώνια; Δεν τους πιάνει ο κανόνας; Έχουν κάποια ιδιωτική συμφωνία με τη διοίκηση της εταιρείας "παράδεισος & κόλαση α.ε."; Ή μήπως ψάχνουν για θύματα, βέβαιοι όντες ότι διαθέτει άφθονα η αγορά; Δεν γνωρίζω, απλά αναρωτιέμαι.

Παράλογο;

Τα πολιτικά ανέκδοτα

Οι συνήθειες της φυλής

Έτοιμος για καριέρα