Δεν κρίνουμε

Περί υγείας

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος

Πρόστιμο, λέει, 1500 ευρώ όταν καπνίζεις στο αυτοκίνητο με παιδί μέσα. Υποθέτω ότι μιλάνε για το δικό μου το παιδί. Με τα δικά τους τα παιδιά δεν έχω επαφές. Μ' ενοχλεί να με περνάνε για μαλάκα οι αρχιερείς της μαλακίας. Μεγάλωσα σε οικογένεια που τα ντουμάνια έδιναν ένα όμορφο, ομιχλώδες και ρομαντικό χρώμα στο σπίτι. Τοπίο στην ομίχλη, αλλά με ανθρώπους μέσα. Ανθρώπους που μίλαγαν την αλήθεια και σε μάθαιναν να σκέφτεσαι σαν άνθρωπος. Δεν ξέρω πόσα χρόνια θα ζήσω, ούτε μ' απασχολεί. Δεν είπα ψέματα, δεν έκλεψα, δεν αδίκησα. Έτσι μ' έμαθε ο πατέρας μου, χωρίς να πληρώσει 1500 ευρώ πρόστιμο επειδή κάπνιζε δίπλα μου. Και πέθανε φτωχός, όπως φιλοδοξώ να πεθάνω κι εγώ.

Έτσι μαθαίνω κι εγώ το παιδί μου. Κι αυτά τα λαμόγια, πρώτα να μάθουν τα παιδιά τους ότι στη ζωή δεν μετράει το πόσο θα ζήσεις αλλά το πώς θα ζήσεις, και μετά ν' ασχοληθούν με τα πρόστιμα στους πατεράδες των άλλων παιδιών. Να μάθουν τα παιδιά τους να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι απ' αυτούς, κι ας το ντουμανιάζουν λίγο παραπάνω. Δεν πρόκειται βέβαια να κάνουν κάτι τέτοιο, δεν είναι ικανοί για δύσκολα θέματα, ρητορική είναι η τοποθέτηση.
Και σε τελική ανάλυση, για να μη τρελαθούμε οριστικά κι αμετάκλητα, εδώ δεν βλέπουν το κινητό στ' αυτί του οδηγού, το τσιγάρο στο χέρι θα δουν; Αν ψάχνουν για μαλάκες, ας τους στέλνουν sms, δεν χρειάζεται να τ' ακούνε και οι άλλοι. Διανύω την έκτη δεκαετία της ζωής μου, πολλοί φίλοι μου δεν υπάρχουν πια, το τελευταίο που θέλω είναι ν' ακούω μαλακίες από grand masters του είδους.
Και για να μην παρεξηγούμαι, δεν μιλάω υπέρ του τσιγάρου. Σε καμία περίπτωση. Λέω απλά ότι, τη στιγμή που το σπίτι σου καίγεται, δεν είναι ο καπνός του τσιγάρου που σ' ενοχλεί. Αλλά οι εν λόγω ηλίθιοι, ανίκανοι κι απρόθυμοι να σβήσουν τη φωτιά και να σώσουν τους ανθρώπους, επιστρατεύουν, για άλλη μια φορά, την ανίκητη βλακεία τους, στον αγώνα που κάνουν για να μη ξεβολευτούν οι ίδιοι. Αναδεικνύουν σε μείζονος σημασίας προβλήματα μικρά κι εύκολα, για να μη φαίνεται ότι δεν ασχολούνται σοβαρά με τα μεγάλα και δύσκολα. Εκείνα που διέλυσαν μια κοινωνία κι οδήγησαν τους ανθρώπους στην απελπισία, ακόμη και στην αυτοκτονία.

Οι θεραπείες

Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει. Κι όπου λαλούν πολλοί γιατροί, αποχαιρέτα το ξημέρωμα που χάνεις.

Μεγαλογιατρός

Απόλυτα υγιής

Το ερώτημα είναι απελπιστικά απλό: ποιο είναι το νόημα της ζωής σου, αν δεν μπορείς να ζεις όπως εσύ θέλεις; Και ποιος είναι εκείνος που θα σου υποδείξει το σωστό τρόπο για να ζεις; Ποιος είναι αυτός που τολμάει να ισχυριστεί ότι γνωρίζει το σωστό τρόπο; Πάντως όχι οι λωποδύτες και οι εγκληματίες που κυβερνούν τον κόσμο. Αυτά τ' ανθρωπάκια που σκοτώνουν για την πλάκα τους και μετά δίνουν συμβουλές για το πώς θα ζήσουμε παραπάνω. Δεν θέλω να ζήσω παραπάνω. Θέλω να ζήσω όπως γουστάρω, κι ας ζήσω παρακάτω. Κι αν μπορούσα να βγάλω απ' τη μέση αυτά τ' ανθρωπάκια, θα μου έφτανε να ζήσω όσο κάνει μια σφαίρα για να διανύσει την απόσταση που πρέπει. Αυτή την ελάχιστη.