Η φαντασία

Έτσι εξηγείται και η έλλειψη φαντασίας στους πολιτικούς.

Αργά ή γρήγορα

Το μόνο που μπορείς να ελέγξεις είναι η ταχύτητα περιστροφής του τροχού. Αλλά δεν είναι εύκολο. Πρέπει να βρεις εκείνη την ταχύτητα που σου ταιριάζει. Αλλιώς θα επιστρέψεις πολύ νωρίς ή πολύ αργά για σένα.

Ποιος λέει την αλήθεια;

Δώσε βάση σ' αυτά που λένε οι εχθροί σου. Όχι για να τους αγαπήσεις, αλλά για να μάθεις καλύτερα τον εαυτό σου. Κι όταν τον μάθεις καλύτερα, διόρθωσέ τον. Για να σκάσουν οι εχθροί σου. Με τους φίλους να μαλώνεις πού και πού, μπας και τους αναγκάσεις να πούνε και καμιά αλήθεια. Με τους δε εραστές, μην ασχολείσαι παραπάνω απ' όσο χρειάζεται. Είναι οι μόνοι που μπορούν ν' αλλάξουν θέση ανά πάσα στιγμή. Και να γίνουν από φίλοι εχθροί, κι αντίστροφα.

Η φωνή του διαβόλου

Είναι κι αυτό ζήτημα πολιτικής. Η φωνή του Θεού συνδέεται με τα ''πρέπει'', εκείνη του διαβόλου με τα ''θέλω''. Η πρώτη οφείλει να είναι κάπως αυστηρή, η δεύτερη όλο γλύκες. Η πρώτη είναι για να σε επαναφέρει στην τάξη, η δεύτερη για να σε κάνει να ξεσαλώσεις.

Κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι έχουν την τάση να βάζουν τα ''θέλω'' τους πάνω απ' τα ''πρέπει''. Είναι ο εύκολος δρόμος. Θυμάσαι πόσο γλυκά χάιδευε τ' αυτιά σου εκείνη η φωνή που υπόσχονταν να σκίσει τα μνημόνια και να σε απαλλάξει απ' τα δύσκολα; Αυτό που ποτέ δεν θ' ακούσεις απ' τον διάβολο, όσο γλυκά κι αν σου μιλήσει, είναι η αλήθεια. Είναι θέμα πολιτικής.

Ασχολήσου σοβαρά

Θα 'λεγα ότι και με τα δύο πρέπει ν' ασχοληθείς σοβαρά, αλλά με το καθένα στην ώρα του. Κι οπωσδήποτε με τη σωστή σειρά. Πρώτα με το πρώτο, και μετά με το δεύτερο.

Τα τέρατα είναι πραγματικά

Δύο λύσεις υπάρχουν. Η μία είναι να τους χαμογελάς και να μάθεις να ζεις μ' αυτά, η άλλη να τα βγάλεις έξω και να τα σκοτώσεις. Με δεδομένο το ότι η δράση φέρνει πάντα αντίδραση, προτιμότερη είναι μάλλον η λύση χωρίς χρήση βίας. Άλλωστε, δικά σου είναι τα τέρατα και τα φαντάσματα. Μέσα σου γεννήθηκαν. Δεν χρειάζεται ούτε καν να τα φοβάσαι.

Γιατί τον εκνευρίζεις;

Δεν χρειάζεται να πιστεύεις στον Θεό. Δεν τον απασχολεί αυτό. Αλίμονο αν το πρόβλημα και η έγνοια ενός Θεού ήταν αν εσύ πιστεύεις ή όχι σ' αυτόν. Αστεία πράματα. Αρκεί να μην τον εκνευρίζεις.

Ασθένεια και θεραπεία

Καμία εμπιστοσύνη, καμία ελπίδα για τον ψεύτη. Πρακτικά, όμως, αδύνατο. Είναι υποχρεωμένος ο άνθρωπος να εμπιστευτεί ανθρώπους. Το απαιτεί το κοινωνικό γίγνεσθαι. Κι εκεί πατάνε οι κατ' εξακολούθηση ψεύτες. Πρόκειται για σοβαρή ασθένεια, για την οποία μία μόνο θεραπεία υπάρχει, γνωστή ως "σκαμπιλάκια περμανάντ". Παλιά μεν, αποτελεσματική δε, όταν εφαρμόζεται συστηματικά.