Δεν παραμένουν για πολύ

Λες;

Δεν θα φτάσεις ποτέ

Δουλειά του σκύλου είναι να γαβγίζει, αυτό επιβάλλει η φύση του. Άλλωστε δεν διαθέτει τη διπλωματική ικανότητα της γάτας, ούτε την ανεξαρτησία της. Είναι πάντα ανήσυχος και γεμάτος ανασφάλειες. Εσύ, που δεν είσαι ούτε σκύλος ούτε γάτα, τράβα το δρόμο σου. Για να φτάσεις κάποτε εκεί που θέλεις να φτάσεις. Είναι γεμάτος ηλίθιους κι ανασφαλείς ανθρώπους αυτός ο δρόμος. Πολύ δυστυχώς. Που δεν γαβγίζουν μόνο, αλλά δαγκώνουν κιόλας. Να κάνεις ότι δεν ακούς. Ή να τους στέλνεις - με συνοπτικές πάντα διαδικασίες - στο διάολο, εκεί που ανήκουν. Χωρίς πέτρες. Ο πετροπόλεμος είναι καθυστέρηση.

Προσοχή στα γράμματα

Έλαβα χθες ένα γράμμα από την πρώην. Δεν διατηρούμε πλέον και τις ιδανικότερες των σχέσεων, γι' αυτό και οφείλω να είμαι αρκετά προσεκτικός. Και κάποια σημάδια πάνω στο φάκελο δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα. Φόρεσα λοιπόν την ειδική Στολή Ανοίγματος Φακέλων Αλληλογραφίας και Ανταποκρίσεων (ΣΑΦΑΚΑ) και άνοιξα άφοβα το γράμμα, με τον χαρτοκόπτη που συμπεριλαμβάνεται στον εξοπλισμό.

Δεν έγινε καμία έκρηξη. Μόνο μέσα στο μυαλό μου παραλίγο να γίνει, απ' αυτά που έγραφε η πρώην αγαπημένη.

Αλλά η ΣΑΦΑΚΑ έχει φροντίσει και γι' αυτό. Το κράνος περιέχει ηρεμιστικό, για την αποφυγή επικίνδυνης ψυχοσωματικής αντίδρασης. Πού θα πάει, δεν θα την ανταμώσω; Τυχαία. Και χωρίς τη στολή.

Όλα τα ωραία

Ποιος βάζει κανόνες στη ζωή σου; Μήπως εκείνοι που σε δουλεύουν σήμερα για να σε κλέψουν αύριο; Εκείνοι που σε πουλάνε νύχτα και φτηνά, αρκεί να τους βολεύει; Εκείνοι οι κάτω του μετρίου, που εκδηλώνουν με τους πιο χυδαίους τρόπους το υπεραντισταθμισμένο σύμπλεγμα κατωτερότητας που ταλαιπωρεί την κακόμοιρη την ψυχή τους; Ρητορικές είναι οι ερωτήσεις.

Όλα τα ζώα

Φαίνεται ότι τα άλλα ζώα δεν έχουν ακούσει τίποτε για μετά θάνατον ζωή, για παράδεισο και κόλαση. Πώς γίνεται να είμαστε τα μοναδικά ζώα με άρτια πληροφόρηση για το τι μέλει γενέσθαι; Γιατί να μην ξέρουν και τα υπόλοιπα ζώα τι τα περιμένει μετά θάνατον; Άδικο δεν είναι;

Πετάξτε τους έξω

Αυτοί οι μέσα σκάβουν τον τάφο μας. Αυτοί οι λωποδύτες, που δεν σέβονται το σπίτι που τους ζεσταίνει και το χέρι που τους ταΐζει. Ανοίξτε την πόρτα και πετάξτε τους έξω. Εκεί είναι ακίνδυνοι.

Ευτυχώς

Γελοία υπόθεση

Κατέρρευσε το ασφαλιστικό σύστημα στην ημέτερη επικράτεια. Μα πώς έγινε τέτοια στραβή; Περίεργα πράγματα. Εκείνα τα καθίκια οι Ευρωπαίοι φταίνε. Εμείς μια χαρούλα παίρναμε σύνταξη στα πενήντα και μετά τα ξύναμε για τριάντα χρόνια. Τι τα θέλαμε τα πάρε δώσε με τους εργασιομανείς; Γιατί πήγαμε και πιαστήκαμε μαλάκες, ο εξυπνότερος λαός του σύμπαντος κόσμου;

Πού είναι η ουρά;

 

Είναι βέβαιο ότι κάποιος, κάποτε μας έκοψε την ουρά. Ίσως γιατί δεν άντεχε να μας βλέπει χαρούμενους. Ή μπορεί να την κόψαμε και μόνοι μας για να μη φανερώνουμε τα αισθήματά μας στους άλλους. Είμαστε περίεργα ζώα. Απρόβλεπτα κι ακατανόητα. Και - το χειρότερο - με κομμένη την ουρά.

Η επίπλωση μετράει

Το πλέον απαραίτητο έπιπλο για το σαλόνι του μυαλού είναι η βιβλιοθήκη. Μετά έρχεται η κουζίνα κι ακολουθεί ο καναπές. Φρόντισε η βιβλιοθήκη να ΄ναι γεμάτη, η κουζίνα άριστα εξοπλισμένη κι ο καναπές άνετος. Και μακριά από τηλεόραση. Μόνο survivor, για να λες ότι έκανες και μαλακίες στη ζωή σου. Μη σε κάνουν κι άγιο, είναι δύσκολη δουλειά η αγιοσύνη.