Ευτυχώς

Για τον ψηφοφόρο

Λίγοι γνωρίζουν

Ένας απ' αυτούς, ίσως ο πρώτος, ήταν ο δικός μας, ο Σωκράτης. Από τότε δεν γνωρίζω πόσοι δικοί μας μπορεί να κατάφεραν να πιάσουν το όριο. Αν το κατάφερε ποτέ κανένας. Κι αν βρίσκεται κανένας στη ζωή από κείνους που μπορεί να το κατάφεραν. Η δυσκολία εντοπισμού τους στην εποχή μας βρίσκεται στο ότι, εκείνοι που το καταφέρνουν, παύουν να μιλάνε. Δεν κάνουν κιχ. Το πρώτο που αντιλαμβάνονται, αμέσως μόλις πιάσουν το όριο, είναι ότι δεν έχει νόημα να συζητάς για οτιδήποτε, με κανέναν. Ούτε καν με τον εαυτό σου. Και τότε είναι ίσως η καλύτερη ώρα για να φύγεις. Ήσυχα κι ωραία.

Έχω προβλέψει

Αυτό δεν έκανε;

Η φωνή του διαβόλου

Είναι κι αυτό ζήτημα πολιτικής. Η φωνή του Θεού συνδέεται με τα ''πρέπει'', εκείνη του διαβόλου με τα ''θέλω''. Η πρώτη οφείλει να είναι κάπως αυστηρή, η δεύτερη όλο γλύκες. Η πρώτη είναι για να σε επαναφέρει στην τάξη, η δεύτερη για να σε κάνει να ξεσαλώσεις.

Κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι έχουν την τάση να βάζουν τα ''θέλω'' τους πάνω απ' τα ''πρέπει''. Είναι ο εύκολος δρόμος. Θυμάσαι πόσο γλυκά χάιδευε τ' αυτιά σου εκείνη η φωνή που υπόσχονταν να σκίσει τα μνημόνια και να σε απαλλάξει απ' τα δύσκολα; Αυτό που ποτέ δεν θ' ακούσεις απ' τον διάβολο, όσο γλυκά κι αν σου μιλήσει, είναι η αλήθεια. Είναι θέμα πολιτικής.

Ασυγχώρητο

Δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία το πόσο γρήγορα σκέφτεσαι, αρκεί να σκέφτεσαι πιο γρήγορα απ' όσο προχωράς. Και δεν γίνονται δυο βήματα στον ίδιο χρόνο. Θα πέσεις απ' τη σκάλα. Εξαίρεση αποτελούν οι πολιτικοί, οι οποίοι επιτρέπεται να μιλήσουν και να δράσουν πριν σκεφτούν. Διότι γνωρίζουν ότι απ' τη σκάλα δεν θα πέσουν οι ίδιοι, αλλά οι ψηφοφόροι.

Πρόσεχε τι πετάς

Το φαντάζεσαι;

Περί τουρισμού

Κι όλοι στο τέλος πεθαίνουν. Οι μεν πριν βρουν εκείνα που έψαχναν, οι δε πριν αντιληφθούν τι ήταν αυτά που έβλεπαν. Οι καλύτεροι είναι μάλλον εκείνοι που κατάλαβαν από νωρίς ότι ετούτη η ζωή είναι "όσα φάμε, όσα πιούμε, κι όσα αρπάξει ο κώλος μας". Ας με συγχωρέσει ο μεγαλοδύναμος για την αυθάδεια.