Ρεκόρ ταχύτητας

Μπορείς να τρέχεις για ρεκόρ ταχύτητας σε μια διαδρομή χωρίς προορισμό; Μπορεί να φαίνεται περίεργο αλλά δεν είναι. Δεν είναι καθόλου σπάνιο ούτε περίεργο, ένα μικρό παιδί να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί, χωρίς να ξέρει ή να το νοιάζει πού θα καταλήξει. Απλά για ν' απαλλαγεί απ' την ενέργεια που έχει μέσα του και κάποιες στιγμές γίνεται ανυπόφορη. Δεν είναι καθόλου σπάνιο ούτε περίεργο, ένας ποιητής ν' αφήνει τη φαντασία του να τρέξει σαν μικρό παιδί, χωρίς να τον νοιάζει πού θα τον οδηγήσει. Απλά για να μάθει πόσο γρήγορα μπορεί να τρέξει και πόσο μακριά μπορεί να πάει. Στο ερώτημα αν είσαι παιδί ή ποιητής, είσαι ο μόνος που θα μπορούσε να επιχειρήσει να βρει απάντηση.

Ακόμα χειρότερο

Ο έρωτας περνάει απ' το στομάχι. Υπερβολή; Ίσως εν μέρει. Κάποτε δεν υπήρχε πρόβλημα. Τα λεφτά, τα έξω και οι ντελιβεράδες μπορούσαν να το αντιμετωπίσουν με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τώρα όμως; Τώρα που πολλές σύζυγοι μπορεί να έχασαν - λόγω μακροχρόνιας αδράνειας - τις τεχνικές τους ικανότητες; Ή να μην τις είχαν ποτέ;

Τι είναι συμμαχία;

Ισχύει παντού στη ζωή, όχι μόνο στη διεθνή πολιτική. Δεν είναι καθόλου κακό για τους κλέφτες να συμμαχούν όταν χρειάζεται. Ένωση σημαίνει δύναμη. Η γνωστή συμμαχία SYRIZANEL, για παράδειγμα. Ή η παλιότερη NDPASOK. Φοβερή αποτελεσματικότητα, εχεμύθεια, δράσις, ταχύτης. Το πρόβλημα το έχει πάντα ο τρίτος. Ειδικά εκείνος που είναι καταδικασμένος να παίζει πάντα τον ρόλο του τρίτου στις συμμαχίες των κλεφτών. Όπως εμείς, καλή ώρα.

Δεν είναι κακό

Ο λαγός έχασε στον μαραθώνιο του Αισώπου διότι υποτίμησε τις δυνατότητες της χελώνας και υπερτίμησε τις δικές του. Ο πιο ασφαλής τρόπος για να χάσεις. Και φαίνεται ότι μόνη εξαίρεση στον κανόνα αποτελούμε εμείς οι νεοέλληνες. Όσοι υποτίμησαν την κριτική μας ικανότητα, πάντα βγήκαν κερδισμένοι. Και πάντα χαμένοι εμείς, άβουλοι και μοιραίοι. Ουδέποτε εκμεταλλευτήκαμε το ισχυρό πλεονέκτημα του να σε υποτιμούν. Εκτός βέβαια κι αν δεχτούμε ότι η υποτίμηση των δυνατοτήτων μας αποτελεί και τη σωστή εκτίμησή τους.

Ο ιδανικός γάμος

Η σύζυγος βλέπει τα ανδραγαθήματα του συζύγου και γκρινιάζει, ο σύζυγος ακούει τα μπινελίκια της συζύγου και ζοχαδιάζεται. Και κάπως έτσι ξεκινάνε τα προβλήματα. Η ενδεδειγμένη λύση είναι προφανής.

Το χρέος

Στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, έφτασε κάποτε και η στιγμή που οι αλυσίδες και τα μαστίγια έπρεπε να καταργηθούν. Και ήταν η σειρά της ανθρώπινης ευφυίας να ψάξει και να βρει κάποιο τρόπο να τα αντικαταστήσει με κάτι που δεν θα έδειχνε ότι πάει κόντρα στις αρχές του πολιτισμού και της ελευθερίας των ανθρώπων. Και το βρήκε αμέσως. Δεν παίζεται το ανθρώπινο μυαλό. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν και οι θρησκείες και δεν αφήνουν τους σκλάβους να σκοτώσουν τ' αφεντικά. Αλλιώς θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα ως ανθρωπότητα.

Πώς ξεκίνησε ο πολιτισμός;

Κάπως έτσι έγινε η αρχή. Στην πορεία έμαθε ο άνθρωπος ότι και με τις κουβέντες πρέπει να είναι προσεκτικός. Βέβαια οι κουβέντες δεν σπάνε κεφάλια, μπορούν όμως να προκαλέσουν άλλες ζημιές, πολλές φορές ανεπανόρθωτες. Όπως, για παράδειγμα, οι κουβέντες των πολιτικών. Οι πολιτικοί είναι ίσως οι μόνοι άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν  την εξέλιξη του πολιτισμού και αρκούνται στο να μην πετάνε πέτρες. Κι αυτό όχι πάντα.

Ο κυνικός

Εύκολα ο άνθρωπος χαρακτηρίζει τον συνάνθρωπο με λίγες λέξεις. Όχι πολλές, λίγες. Κι αν μπορεί με μία μόνο λέξη, τόσο το καλύτερο. Η τακτική αυτή τον βοηθάει στην εύκολη και γρήγορη ταξινόμηση των άλλων σε διακριτές κατηγορίες, πράγμα που επιτρέπει στον ίδιο να κινείται με άνεση μέσα στην κοινωνία που ζει. Να επιλέγει εύκολα και γρήγορα τρόπους συμπεριφοράς, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν οι άλλοι.

Κυνικός είναι εκείνος που λέει τα πράγματα όπως ακριβώς τα βλέπει και τα βλέπει όπως ακριβώς είναι. Θα μπορούσαμε να τον πούμε ρεαλιστή, δεν το κάνουμε όμως διότι τότε θα ήμασταν υποχρεωμένοι να τον πάρουμε πιο σοβαρά και δεν το θέλουμε. Μπορεί κάποτε να είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε κάποιες απ' τις ψευδαισθήσεις μας, ποτέ όμως όλες. Κι αυτό επιχειρεί να κάνει ο κυνικός. Να διαλύσει όλες τις ψευδαισθήσεις, χωρίς εξαίρεση. Πράγμα απαράδεκτο.

Η ομοιότητα

Οι αλήθειες δεν γνωρίζουν σύνορα, είναι παντού οι ίδιες. Μικρή σημασία έχει το πώς θα τις εκφράσεις, σε ποια γλώσσα και με ποια λόγια.

Θα κάνει τα πάντα

Ο πολιτικός θα χτίσει γέφυρες εκεί που δεν υπάρχουν ποτάμια, θα σκίσει μνημόνια που δεν πρόλαβε να διαβάσει, θα δει πράγματα που δεν υπάρχουν, δεν θα δει πράγματα που βγάζουν μάτια, θα γίνει ακόμα και πατριώτης. Γιατί; Διότι αν χάσει τη δουλειά του, δεν θα βρει άλλη. Δεν μπορεί να βρει άλλη. Τον δικαιολογώ απόλυτα. Είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που μιλάει. Και είναι πανίσχυρο. Είναι ο χειρότερος εχθρός της ηθικής.