Η σημαία είναι το "σήμα κατατεθέν" ενός έθνους και σχεδιάζεται με γνώμονα - κυρίως - την ιστορία και τις αρχές του. Στην ελληνική σημαία οι εννέα οριζόντιες - εναλλασσόμενες κυανές και λευκές - λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης "ελευθερία ή θάνατος", ο δε σταυρός συμβολίζει τον χριστιανισμό και την ορθόδοξη πίστη του ελληνικού έθνους.
Με άλλα λόγια, έχουμε δηλώσει ως έθνος ότι οι θεμελιώδεις ιστορικές μας αρχές είναι η - μέχρι θανάτου - επιθυμία και απαίτησή μας να είμαστε ελεύθεροι και η πίστη μας στον ορθόδοξο χριστιανισμό. Αυτά είναι ξεκάθαρα και αποτυπώνονται στην ελληνική σημαία με τρόπο επίσης ξεκάθαρο.
Τα τελευταία όμως χρόνια διαπιστώσαμε ότι οι παραπάνω θεμελιώδεις αρχές του ελληνικού έθνους έχουν μετατραπεί σε αντικείμενα διαπραγμάτευσης, με χαρακτηριστικό τις συνεχείς υποχωρήσεις και αναθεωρήσεις. Οι περίφημες "κόκκινες γραμμές" των κυβερνώντων ξεβάφουν πανεύκολα, η ελευθερία πήγε περίπατο και η πατρίδα κόβεται κομμάτια και πουλιέται σαν χαλβάς Φαρσάλων σε λαϊκή εμποροπανήγυρη. Το σύνθημα "ελευθερία ή θάνατος" μετατράπηκε στην - επίσης εννεασύλλαβη -διαπίστωση "μας πήρανε και τα σώβρακα" και ο σταυρός έγειρε στο πλάι κι έγινε σύμβολο διαγραφής.
Προσωπικά πάντως προτιμώ το σύνθημα "για όλα φταίνε οι γκόμενες". Έχει καθαρά λαϊκό χαρακτήρα και βαθύτατο νόημα, εκτός του ότι παραπέμπει σε άλλες εποχές, όταν η Ελλάδα ανήκε στους Έλληνες και οι Έλληνες στον Αντύπα. Τότε που στρώνονταν τα πατώματα με λουλούδια κι ασφαλτοστρώνονταν ο δρόμος για τον σημερινό εθνικό θρίαμβο.
Όσο για το ποιοι θα πρέπει να κρατάνε τη σημαία, κατάντησε να μην έχει και τόση σημασία. Να μας πουν πρώτα οι κυβερνώντες τι είναι γι' αυτούς η σημαία, ειδικά εκείνος ο σταυρός πάνω αριστερά, και μετά συζητάμε για τα διαδικαστικά. Όταν είσαι ηλίθιος, το τι είδους ηλίθιος είσαι αποτελεί ερώτημα ελάχιστης σημασίας.
