Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Ειδική εκπαίδευση σκύλων


Ερωτική διάθεση

Η τεχνολογία στην υπηρεσία του ανθρώπου. Αυτή -πρέπει να- είναι η δουλειά της.

Τι άλλο υπάρχει;

Κατ' αρχή, υπάρχουν αυτά που γνωρίζουμε ή είναι δημιουργήματα της φαντασίας μας; Κι εκείνα που δεν γνωρίζουμε αλλά κάποτε θα γνωρίσουμε, υπάρχουν ή είναι η φαντασιολογική συνέπεια των προηγούμενων; Και τ' άλλα, που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ, είναι υπαρκτά ή βρίσκονται απλά εκτός των ορίων της φαντασίας μας;

Ισοδύναμες έννοιες

Αναγνωρίζονται δικαιώματα σε μια κοινωνία πιθήκων, εκτός βέβαια απ' το δικαίωμα κυριαρχίας του ισχυρότερου; Αν όχι, τότε πώς μπορεί κάποιος να μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα, υποθέτοντας ότι είμαστε η συνέχεια των πιθήκων; Μήπως η απαίτηση για δικαιώματα αποτελεί κι αυτή προϊόν της εξέλιξης; Κι αν είναι έτσι, τότε ποιο είναι το επόμενο βήμα στην εξέλιξη των απαιτήσεων;

Δικαίωμα στην τελευταία επιθυμία

Το έχω κανονίσει με τον προσωπικό μου νεκροθάφτη κι έδωσα και προκαταβολή, σε IOU's - ελλείψει μετρητών. Επιθυμώ να οδηγηθώ στην τελευταία μου μονοκατοικία ντυμένος με μαύρο κουστούμι Armani, άσπρο πουκάμισο, πράσινη γραβάτα και καβάλα σε κάτασπρο άλογο με μακριά χαίτη. Θα συνοδεύομαι από τριμελή λαϊκή ορχήστρα, που θα παίζει non-stop το κομμάτι "όταν πεθάνω θάφτε με σε μια γωνιά μονάχο" και θ' ακολουθεί διμοιρία cheerleaders, με κόκκινα κορμάκια, η οποία θα χαιρετάει εκ μέρους μου τους παρευρισκόμενους. Παράλληλα θα λειτουργεί αυτοκινούμενος μπουφές, με κατάμαυρο χαβιάρι, αστακογαριδοκαραβίδες, σαμπάνια Dom Perignon του 1962 και αγρινιώτικα μπακλαβαδάκια.
Τέλος, θα θαφτώ όρθιος - αυτό θα το πληρώσω λίγο παραπάνω λόγω ΕΝΦΙΑ, διότι ο τάφος θα μετρήσει σαν μεζονέτα με εσωτερική σκάλα. Όποιους έχουν θέμα με το τελετουργικό, ο νεκροθάφτης έχει εντολή να τους γράψει στ' αρχίδια μου, με άσπρο ανεξίτηλο μαρκαδόρο. Θα είναι και οι τελευταίες εγγραφές.
Δύσκολο να πραγματοποιηθούν τα παραπάνω, κυρίως λόγω υψηλού κόστους. Θέλω μόνο να πω ότι ο καθένας διατηρεί το δικαίωμα να ζει και να πεθαίνει όπως ο ίδιος επιθυμεί. Κι όσοι πολυασχολούνται με το πώς ζει και το πώς πεθαίνει ο συνάνθρωπος, αν μη τι άλλο, δεν προσφέρουν θετικό έργο στην κοινωνία, της οποίας αποτελούν μέλη. Και την οποία κι αυτοί θ' αποχαιρετήσουν κάποτε, με τον δικό τους τρόπο. Αν έχουν.

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2016

Να χάσεις την επαφή

Μπορεί βέβαια και να μη σ' ενθουσιάζουν οι θάλασσες. Μπορεί να είσαι γεννημένος και ορκισμένος στεριανός, να σ' αρέσει να περπατάς πάνω σε χώμα και πέτρες. Μπορεί και να μη γουστάρεις τα ψάρια. Είναι προσωπική υπόθεση του καθενός. Αρκεί να ξέρει ο καθένας τι θέλει. Και να εργάζεται για να το πετύχει.

Μοντέρνα τέχνη

Καλύτερη ιδέα;

Η φήμη ενός γιατρού

Ένας ασφαλής, ξεκούραστος και - κατά κανόνα - επικερδής τρόπος για να γίνεις διάσημος είναι το να βρίσκεσαι συνέχεια δίπλα σε διάσημους. Όταν μάλιστα είσαι γιατρός των διάσημων, τα πλεονεκτήματα πολλαπλασιάζονται. Σε τελική ανάλυση, θα είσαι ο πρώτος άνθρωπος που - μπροστά στις κάμερες - θα ανακοινώσει την οριστική αναχώρησή τους απ' τα εγκόσμια.
Γι' αυτό και οι γιατροί ασχολούνται - κατά κανόνα πάντα -πολύ σοβαρά με τους διάσημους και λιγότερο σοβαρά με τους άλλους. Παίζεται η φήμη τους. Το trade mark του γιατρού. Δεν τους αδικώ γι' αυτό, άνθρωποι είναι. Με στενοχωρεί μόνο η προοπτική της βέβαιης θεώρησης του θανάτου μου ως ασήμαντου περιστατικού, επειδή δεν είμαι ένα απ' τα διάσημα λαμόγια της πολιτικής ή οποιασδήποτε άλλης βρόμικης και τρισάθλιας εγκόσμιας σκηνής. Δεν με αδικώ γι' αυτό, άνθρωπος είμαι.

Δεν είμαι εκεί

Δεν μπορεί να ανήκει πουθενά και σε κανέναν η ψυχή του ελεύθερου ανθρώπου. Δεν αποτελεί αντικείμενο ιδιοκτησίας και δεν περιορίζεται στον χώρο. Όσοι διεκδίκησαν και κατάφεραν να αποκτήσουν κυριότητα πάνω στις ανθρώπινες συνειδήσεις, όπως οι θρησκείες και τα πολιτικά κόμματα, οδήγησαν τις κοινωνίες των ανθρώπων σε πολέμους και καταστροφές. Αυτό λέει η ιστορία της ανθρωπότητας.
Δεν ανήκει πουθενά ο άνθρωπος, τουλάχιστο όσο είναι ζωντανός. Για το μετά δεν γνωρίζω. Κι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να ισχυριστεί ότι τελικά όλοι ανήκουμε σ' αυτόν, αυτός είναι ο θάνατος. Κανένας άλλος.

Κάλπικες υποσχέσεις

Αυτό που υπόσχεσαι ότι θα κάνεις μπορεί να είναι πολύ σημαντικό για τους άλλους. Μπορεί απ' αυτό να εξαρτώνται τα σχέδιά τους για το μέλλον. Μπορεί για κάποιους να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Η αθέτηση της υπόσχεσης είναι πολύ χειρότερη από ένα απλό ψέμα.
Σκέψου λοιπόν καλά πριν δώσεις τον λόγο σου. Αλλιώς είσαι ένας ακόμη ανήθικος πολιτικάντης, ένα λαμόγιο της συμφοράς, ένα ανθρωπάκι τέταρτης κατηγορίας, σαν κι εκείνα που δεν υπολογίζουν τη ζωή σου μπροστά στη δική τους καλοπέραση. Πίσω από κάθε κάλπικη υπόσχεση βρίσκεται μια διεφθαρμένη συνείδηση, ένα καμένο μυαλό, η ρίζα όλων των κακών. Κόψε τη ρίζα και βάλε φωτιά.