Οι δημοσιογράφοι

Στα λόγια του καθενός μπορούμε ν' αντιστοιχίσουμε έναν "συντελεστή βαρύτητας", ανάλογα με το πλήθος των ανθρώπων που τ' ακούνε και με την άποψή τους για την ειλικρίνεια και τις γνώσεις του. Όταν μ' ακούνε πολλοί και με θεωρούν αξιόπιστο, αυτός ο συντελεστής είναι υψηλός. Όταν μ' ακούνε λίγοι, ακόμα κι αν με εμπιστεύονται απόλυτα, ο συντελεστής είναι χαμηλός. Το ίδιο κι όταν μ' ακούνε πολλοί αλλά με θεωρούν αναξιόπιστο. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν στην εποχή μας οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, ενώ θα μπορούσαν - και θα έπρεπε - ν' ανήκουν στην πρώτη. Ίσως είναι πολλά τα λεφτά, ίσως οι συνειδήσεις έγιναν πολύ φτηνές, ίσως οι πολιτικάντηδες βρήκαν τον ασφαλέστερο τρόπο για να διαιωνίσουν το είδος τους, ίσως φταίνε τα φεγγάρια, ίσως πάλι φταίμε κι εμείς οι ακροατές, που καθόμαστε κι ακούμε τις παπαριές του κάθε ηλίθιου, πέφτοντας αδιαμαρτύρητα στο επίπεδό του. Και μάλλον όλα τα παραπάνω.

Ο έρωτας στα χρόνια της Δεξιάς

Ελπίζω να μην τα διαβάσει αυτά η γυναίκα μου. Δεν θα ήταν καθόλου ευχάριστο - ούτε γι' αυτήν, ούτε και για μένα - ν' αρχίσει, μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες συμβίωσης, να υποψιάζεται ότι ο έρωτάς μας δεν ήταν παρά ένα ψέμα, κρυμμένο πίσω απ' τις συντηρητικές και αναχρονιστικές συνήθειες ενός φαλλοκράτη. Κι ότι όλες οι μέρες και οι νύχτες ερωτικού πάθους που ζήσαμε, δεν ήταν παρά ένα ρεσιτάλ υποκρισίας από μέρους μου. Την έβαψα σε καμιά πενηνταριά αποχρώσεις του κατάμαυρου. Ή θα πρέπει να την πείσω ότι κατά βάθος υπήρξα πάντα αριστερότερος του Καρανίκα αλλά το έκρυβα επιμελώς, για να μην εκτεθώ ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής λογικής.

Το μοναδικό πρόβλημα

Δεν μας λείπουν τα μέσα επικοινωνίας, διαθέτουμε άφθονα. Αλλά δεν βρίσκεται εκεί το πρόβλημα. Μπορούμε να μιλάμε με τις ώρες, χρησιμοποιώντας πολλά και διάφορα μέσα και πολλά και όμορφα λόγια, κι αυτό να μας κάνει να πιστεύουμε ότι η επικοινωνία με τους δικούς μας ανθρώπους είναι άψογη. Για να μας διαψεύσει το αύριο. Διότι τα μέσα λειτούργησαν σωστά αλλά εμείς δεν καταλάβαμε ο ένας τον άλλον. Η αποτελεσματικότερη επικοινωνία είναι αυτή χωρίς πολλά λόγια. Ίσως ένα μόνο βλέμμα να φτάνει. Αρκεί να το γράψουμε σωστά και να θέλει κι ο άλλος να το διαβάσει.

Δεν γίνονται

Οι μεγάλοι μαθηματικοί δημιούργησαν σε πολύ νεαρή ηλικία. Τότε είναι που το μυαλό του ανθρώπου νιώθει - και είναι - ελεύθερο. Τότε είναι που η φαντασία μπορεί να οργιάσει, χωρίς προκαταλήψεις και κάθε είδους εμπόδια. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους ημέτερους πολιτικούς αστέρες. Για εντελώς διαφορετικούς λόγους, άσχετους με το μυαλό και τη φαντασία. Μεγάλη υπόθεση η κληρονομικότητα.

Ανάληψη ευθυνών

Γενικά οι άνθρωποι δύσκολα αναλαμβάνουν τις ευθύνες για τα αποτελέσματα των πράξεών τους, εκτός βέβαια κι αν αυτά είναι θετικά. Ειδική περίπτωση είναι αυτή των πολιτικών αστέρων.

"Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη": πόσες φορές το έχουμε ακούσει; Αλλά τι ακριβώς σημαίνει; Να λοιπόν και η μετάφραση: "Μπορεί να έκανα ένα κάρο χοντρομαλακίες, μπορεί να είπα ψέματα, μπορεί να έκλεψα απ' την δημόσια περιουσία, οι μόνοι υπεύθυνοι όμως είστε εσείς που με ψηφίσατε. Δική σας επιλογή ήμουν και ζητάτε και τα ρέστα; Για να με τιμωρήσετε, μη με ξαναψηφίζετε".

Απλά πράγματα. Η δημοκρατία, κατόπιν έντεχνης μετατροπής, δεν λειτουργεί πλέον προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών αλλά προσαρμόστηκε στις ανάγκες, τα συμφέροντα και τα γούστα εκείνων που αναλαμβάνουν τις πολιτικές ευθύνες.

Παράταση ζωής

Χρωστάω σ' όλους τους γιατρούς, γι' αυτό και παίρνω συνέχεια παρατάσεις. Κανένας δεν τολμάει να με διαγράψει. Είναι δοκιμασμένη τακτική, με άριστα αποτελέσματα. Κι όπως είναι γνωστό, μετά τις παρατάσεις πάμε στα πεναλτάκια. Αυτά θέλω ν' αποφύγω, όσο γίνεται. Καθ' ότι η ζωή - πάλι ως γνωστό - έχει τον τρόπο της να σε στέλνει πάντα στην άλλη γωνία.

Απαγόρευση

Όταν - σε μια υποτιθέμενη δημοκρατία - η κοινωνία θέλει κάτι, κι εσύ - ο υποτιθέμενος εκλεγμένος εκπρόσωπός της - το απαγορεύεις, κάτι δεν κατάλαβες καλά. Δεν κατάλαβες ότι οι προσωπικές σου επιθυμίες είναι ασήμαντες μπροστά σ' αυτό που θέλει η κοινωνία. Δεν κατάλαβες ότι δεν σ' έβαλε - η κοινωνία - εκεί που είσαι για να της κάνεις τη ζωή δύσκολη. Δεν κατάλαβες - σε τελική ανάλυση - ότι είσαι ακατάλληλος για τον ρόλο που σου ανέθεσαν. Κάνε λοιπόν κι ένα καλό - αν διαθέτεις λίγο μυαλό. Άλλαξε τακτική ή πάρε τα κουβαδάκια σου και βρες άλλη παραλία να παίξεις. Είναι γεμάτη παραλίες η υδρόγειος.

Επί τέλους

Πληρώνουμε τ' άντερά μας - όσα μας έμειναν - για να κυκλοφορούμε σ' επικίνδυνους καρόδρομους, να στέλνουμε τα παιδιά μας σε φροντιστήρια για να περάσουν τις εξετάσεις ενός ανύπαρκτου εκπαιδευτικού συστήματος, να ζεστάνουμε λίγο το κοκαλάκι μας κάθε χειμώνα που ο μεγαλοδύναμος αποφάσισε να ρίξει λίγο κρύο παραπάνω, να πάμε στο γιατρό άμα το βάλει ο διάολος κι αρρωστήσουμε. Καταθέτουμε τα μαλλιοκέφαλά μας για να ταΐσουμε μια στρατιά ηλίθιων, ανίκανων και λωποδυτών. Χρωστάμε την άμμο της θάλασσας και μας έχουν καταδικάσει να πεθάνουμε αργά και βασανιστικά. Όχι μία κι έξω, δεν μας αναγνωρίζουν τέτοιο δικαίωμα. Αποφάσισαν ότι μόνο το μαρτύριο της σταγόνας μας αρμόζει. Πρέπει όμως να είμαστε περήφανοι που - επί τέλους - θ' ασχοληθούμε σοβαρά με τη διαστημικής έρευνα. Αφού υπήρξαμε σοβαροί σ' όλα τ' άλλα, γιατί να μη μεγαλουργήσουμε και σ' αυτό; Σε τελική ανάλυση, δεν ήταν Αμερικανός ο Αρίσταρχος ο Σάμιος. Γι' αυτό και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν αισθάνομαι περήφανος αλλά - για πολλοστή φορά - μαλάκας. Χρειάζομαι ψυχολόγο. Να μου εξηγήσει πώς τα καταφέρνουν οι διακεκριμένοι ηλίθιοι να ζουν όμορφα κι εγώ δεν μπορώ. Δεν είναι πιο ηλίθιοι από μένα, βρε αδερφέ.

Ζήτημα αλλεργίας

Η χειρότερη μορφή αλλεργίας. Εκδηλώνεται τη νύχτα και δεν σ' αφήνει να κοιμηθείς. Μπορεί να σε οδηγήσει στον θάνατο από έλλειψη ύπνου. Θεραπεύεται όμως. Δύσκολα και με πολύ πόνο, αλλά θεραπεύεται. Αρκεί να γίνει έγκαιρα η διάγνωση και να το θέλει ο ασθενής. Να το θέλει αληθινά. Όσο και τη ζωή του.

Μόνο εσύ

Γιατί δεν μαζευόμαστε όλοι εμείς οι κατέχοντες τις απόλυτες κι αιώνιες αλήθειες, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να σώσουμε επί τέλους τον κόσμο; Τι μας εμποδίζει; Μήπως οι αλήθειες μας διαφέρουν; Μα για ποιο λόγο, αφού όλοι είμαστε σωστοί; Πόσες αλήθειες υπάρχουν; Μήπως καμία και κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας; Με φοβίζει αυτό το ενδεχόμενο. Κι ας κατέχω τη μία και μοναδική αλήθεια για όλα.