Ήμασταν ευτυχισμένοι

Ουδέν σχόλιον. Δεν αστειεύεσαι μ' αυτά. Ή κάνω λάθος; Μάλλον το τελευταίο.

Το χάραμα

Πόσες ώρες αντέχεις μόνος με τον εαυτό σου μέσα στο σκοτάδι; Φοβάσαι το σκοτάδι ή τον εαυτό σου; Απ' το σκοτάδι γλυτώνεις εύκολα. Ανάβεις το φως και τέλειωσε. Απ' τον εαυτό σου όμως; Όταν θ' αρπάξει την ευκαιρία και θα σου επιτεθεί κατά μέτωπο, είσαι καλά οργανωμένος στην άμυνα; Μπορείς ν' απαντήσεις στα δύσκολα που θα σου βάλει; Έχεις το κουράγιο ν' αντικρίσεις αυτά που θα σου δείξει; Μπορείς να βγεις στην αντεπίθεση;

Αν μπορείς, άνοιξε ένα μπουκαλάκι και μείνε ξύπνιος μέχρι να βγει ο ήλιος. Αξίζει τον κόπο, θα μάθεις για σένα πράγματα που δεν γνώριζες. Αν όχι, πιες ένα ποτηράκι ζεστό γάλα και πιάσε το κρεβάτι πριν πάει δώδεκα. Αλλιώς μπορεί να μπλέξεις πολύ άσχημα.

Το πρώτο μάθημα

Τα οικονομικά μπορεί να λένε "δεν υπάρχουν λεφτά ούτε για καραμέλες", εσύ όμως, σαν πολιτικός, δεν επιτρέπεται να πεις τέτοια πράματα στους ψηφοφόρους. Άμα τα πεις και σε ψηφίσουν, να τρέξω ξεβράκωτος στο μαραθώνιο της Νέας Υόρκης, με συνοδεία εντεχνορεμπέτικης κομπανίας και να τραγουδάει ο Ρουβάς "τα μάζεψα τα πράγματα κι έφυγα από το σπίτι". Δεν κάνεις τέτοιες μαλακιούλες. Βγαίνεις λοιπόν και λες στους ψηφοφόρους "λεφτά υπάρχουν".

Και εκλέγεσαι πανηγυρικά. Και δεν σ' απασχολεί καθόλου η συνέχεια. Μέχρι να πάρουν χαμπάρι οι ψηφοφόροι ότι τα λεφτά τα 'βλεπες στον ύπνο σου, εσύ έχεις κάνει τη δουλίτσα που σου παράγγειλαν και "μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε, το Γώγο το λεβέντη, τον καραμουζουκλή". Καθότι εκπαιδεύει με τον καλύτερο τρόπο ψυχρούς εκτελεστές το Harvard. Επαγγελματίες με τα όλα τους. Κι από κει παίρνουν μαθήματα και οι ημεδαποί επαγγελματίες. Και συνεχίζουν το θεάρεστο έργο, βοήθειά μας.

Ταξικός θάνατος

Απ' τον κυβερνητικό ηλίθιο νούμερο ένα μάθαμε ότι το πώς αγαπάμε εξαρτάται απ' τις πολιτικές μας θέσεις. Αλλιώς αγαπάνε οι αριστεροί, αλλιώς οι δεξιοί. Και βέβαια οι αριστεροί αγαπάνε καλύτερα, δεν χρειάζεται συζήτηση. Αρκεί να δεις και ν' ακούσεις τον νούμερο ένα και πείθεσαι αυτομάτως. No way out. Ήρθε κι ο κυβερνητικός ηλίθιος νούμερο δύο να μας πει ότι και το πώς πεθαίνουμε αποτελεί αυστηρά ταξική συνάρτηση. Καλά κάνουν και πεθαίνουν οι πλούσιοι, διότι είναι αναίσθητοι και υπεύθυνοι για όλα τα κακά του σύμπαντος.

Το ταλαιπωρημένο φτωχόπαιδο επιτρέπεται να χάσει τον έλεγχο του FIAT, το κακομαθημένο πλουσιόπαιδο απαγορεύεται να χάσει τον έλεγχο της Porshe. Άλλο παιδί το ένα, άλλο παιδί το άλλο. Άλλη μάνα η μία, άλλη μάνα η άλλη. Διότι η αριστερά έχει αυστηρούς κανόνες για όλους και για όλα, εξαιρουμένου βέβαια του εαυτού της. Η ίδια έχει πάντα δίκιο, οι διαφωνούντες μ' αυτή πάντα άδικο. Και το παιδί του φτωχού μαθαίνει απ' τον μπαμπά του να οδηγεί υπεύθυνα, πράγμα που δεν γίνεται να μάθει το παιδί του πλούσιου. Δεν έχει γιατί. Γιατί το λέει η αριστερά. Δεν αρκεί;

Όχι, ρε νούμερα ένα και δύο, δεν αρκεί. Αν έγινα πλούσιος πουλώντας σουβλάκια σ' εσάς ή παιχνιδάκια στα παιδιά σας, όταν εσείς δεν ευκαιρούσατε να εργασθείτε διότι ήσασταν απασχολημένοι με τα δικαιώματα των εργαζομένων, καλά έκανα κι έγινα πλούσιος. Σουβλάκια και παιχνιδάκια πούλαγα, δεν έπαιρνα μίζες για να παραγγέλνω υποβρύχια που πλήρωναν άλλοι, ούτε χαζολόγαγα με τα sexy μποτάκια της Ελενίτσας στο χαζοκούτι. Τι δεν αντιλαμβάνεστε; Τι σας μπερδεύει; Τα σουβλάκια, τα παιχνιδάκια ή τα μποτάκια; Μήπως είστε αλλεργικοί στην εργασία; Μήπως είστε αλλεργικοί στη διαφωνία; Ή είστε αλλεργικοί στη ζωή και στον άνθρωπο; Είναι σοβαρή πάθηση, να το κοιτάξετε.

100

Η δεύτερη γνώμη

Πάρε δεύτερη γνώμη απ' τον ίδιο γιατρό. Και τρίτη, αν πας γυρεύοντας. Εξοικονομείς χρόνο και χρήμα. Και μαθαίνεις και πράγματα που δεν ήξερες.

Η καθαρή συνείδηση

Όταν νιώθω βέβαιος ότι έχω κάνει τα πάντα σωστά, έτσι όπως έπρεπε να γίνουν, και δεν έχω άδικα στενοχωρήσει κανέναν, τότε αρχίζω κι ανησυχώ για την κατάσταση της μνήμης μου. Κι όχι μόνο. Ευτυχώς δεν κρατάει πολύ η ανησυχία. Σκάβοντας λίγο βαθιά, όλο και κάτι βρίσκω που πολύ θα 'θελα να γυρίσω πίσω και να το διορθώσω. Δυστυχώς όμως δεν γίνεται. Και καλά κάνει και δεν γίνεται. Αλλιώς τι νόημα θα 'χε η ζωή; Έζησα σημαίνει ξεκίνησα με καθαρή συνείδηση και βρήκα τρόπους να τη λερώσω, λιγότερο ή περισσότερο, εδώ κι εκεί. Όπως λερώνονται τα ρούχα της δουλειάς. Μόνο αν δεν δουλέψεις θα μείνουν καθαρά. Κι αυτό ακριβώς είναι που λέμε εμπειρία ζωής. Το τσαλάκωμα της συνείδησης.

Απελευθερωμένη γυναίκα

Αν είχε γεννηθεί λίγο παλιότερα η κυρία Steinem, είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να διαπρέψει σαν ιέρεια του Απόλλωνα στο μαντείο των Δελφών. Τι ακριβώς - ή τι περίπου - να εννοεί; Μήπως ότι η απελευθερωμένη γυναίκα πρέπει να ασκείται ανελλιπώς στο sex πριν απ' το γάμο κι αμέσως μετά να το κόψει και να πιάσει δουλειά; Αν είναι έτσι, την έβαψα. Άντε να πείσω τη γυναίκα μου ότι δεν της στέρησα την ελευθερία.

Θάνατος και πολυτέλεια

Στο τελευταίο εναπομείναν κρατίδιο της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ ελάχιστη σημασία έχει το πώς ζεις, τεράστια όμως το πώς πεθαίνεις. Αν είσαι "άτυχος" θα πεθάνεις από καρδιά ή από καρκίνο, άντε να τινάξεις τα μυαλά σου στον αέρα λόγω χρεωκοπίας ή να πέσει πάνω σου ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο, οδηγούμενο από έναν επίσης μικρομεσαίο, ταλαιπωρημένο απ' τη ζωή οδηγό, σαν κι εσένα. Και κανένας δεν θα μάθει ποτέ ούτε πώς έζησες, ούτε πώς πέθανες. Αν όμως είσαι αρκετά "τυχερός" και πεθάνεις διότι έπεσε πάνω σου ένα πολυτελές αυτοκίνητο, που οδηγούσε κάποιος προνομιούχος θνητός, τότε η περίπτωσή σου μπορεί να γίνει ακόμα και μυθιστόρημα. Διότι έτσι θέλει το στερούμενο οποιασδήποτε μόρφωσης και ηθικής δημοσιογραφικό κατεστημένο μιας - κατά συνείδηση - ανήθικα δομημένης κοινωνίας.

Πρέπει κάποτε κάποιος ν' απαγορεύσει στα παπαγαλάκια να μιλάνε για τον θάνατο όπως μιλάνε για την πολιτική, όπως μιλάνε για τ' αφεντικά τους, όπως μιλάνε για τις λαμογιές, τις δικές τους και των φίλων τους. Πρέπει κάποιος να διδάξει σ' αυτούς τους ηλίθιους ότι ο θάνατος είναι θάνατος, είναι καταστροφή και πόνος. Και το αν ήρθε από λαμαρίνα των εκατό ή των χιλίων ευρώ, ουδεμία σημασία έχει.

Συμμαχία

Τα ετερώνυμα έλκονται, αρκεί να υπάρχουν. Νόμος της φύσης. Δημιουργικό ζευγάρωμα απαιτεί η φύση, όχι αερολογίες. Ο κοπανιστός αέρας - ή αέρας υπό πίεση - είναι χρήσιμος μόνο στην τεχνολογία. Για κάθε θέση χρειάζεται μια δημιουργική αντίθεση. Έτσι προχωράει η ζωή, έτσι εξελίσσεται το σύμπαν. Τα έλεγε - με δικά του λόγια - κι ο Marx αλλά πολλοί - αυτοαποκαλούμενοι - μαρξιστές ουδέποτε τα κατάλαβαν. Είναι κι αυτό προαπαιτούμενο της εξέλιξης. Οι αλλαγές πρέπει να γίνονται με τον σωστό ρυθμό. Με μικρή ταχύτητα κινδυνεύουν να μη γίνουν ποτέ, με μεγάλη μπορεί να αποβούν καταστροφικές.